Danser Igor Shyshko tast, op de tonen van contratenor Logan Lopez (soloist bij De Munt), de limieten van lichaam en geest af in een recalcitrant (anti-?)ritueel. Hoe bevrijden we onszelf van het juk dat we ons lichaam opleggen? En is spirituele verlichting, eens bereikt, droom of realiteit?

 

Sinds het bijbelse begin der tijden halen we onszelf schaamte op de hals. De eerste beet in de verboden appel symboliseerde de val van de mens. Die appel stond voor kennis, seksueel plezier, vrouwelijkheid, onsterfelijkheid, … Door eruit te happen konden Adam en Eva, en de mensheid met hen, niet langer onwetend en schaamteloos door het leven gaan.

En zo speelt het lichaam in vele – indien niet alle – religies en ideologieën een hoofdrol. Het wordt vaak onderworpen aan strenge regels, restricties en rituelen. We ontzeggen het voedsel, geselen het, putten het uit, als boetedoening, reiniging of initiatie. We dompelen het in water onder, zingen, dansen, verhullen of onthullen het, … Op zoek naar een zaligmakende staat … Of om de onbenulligheid van het menselijke bestaan te vergeten?

Maar wat als we het lichaam anders bekijken? Als het kind van onze ziel. Als het vehikel dat onze ziel draagt en transporteert? En ons dus in contact brengt met een diepere en andere vorm van bewustzijn, die losstaat van elk werelds fenomeen. Wat als we binnenin onszelf op zoek gaan naar verlichting, in plaats van het in uiterlijk vertoon te zoeken?

Credits

CHOREOGRAFIE & DANS Igor Shyshko

CONTRATENOR Logan Lopez

ARTISTIEK ADVIES Marc Vanrunxt

MUZIEKDRAMATURGIE Alain Franco

SCENOGRAFIE & KOSTUUMONTWERP Katleen Vinck

BEELD Elliot Z

PRODUCTIE Kunst/werk & KVS& MM Academy